در اطراف آدم های بزرگ همیشه کسانی هستند که در سایه آنها به حیات خود ادامه می دهند و همواره تلاش می کنند تا اشتباه بزرگ آدم های بزرگ را با دروغ های بزرگتر بپوشانند !

در حالی که اگر با صداقت بپذیریم که آدم های بزرگ هم اشتباه می کنند ، مشکلات حل می شود . چون آنوقت کسی لازم نیست ما را با دروغ متقاعد کند که اشتباهی اتفاق نیفتاده !

آدم های مشهور هم همینطور . . . اشتباه آنها هم بزرگ است ، نه بخاطر اینکه بزرگ هستند  بلکه به این دلیل که  بر نقطه ای بلند ایستاده اند و در دید همه قرار دارند ، اشتباه های آنها  را همه می بینند و اشتباه آنها مثل خودشان مشهور می شود !

سه نکته مهم این است :

- آدم های بزرگ هم اشتباه می کنند !

- آدم های مشهور حتما آدم های بزرگی نیستند !

- کسانی که ادعا می کنند آدم های بزرگ هرگز اشتباه نمی کنند دروغ بزرگی می گویند !

البته بعضی از این آدم های بزرگ سعی می کنند تا حرفی نزنند و کاری نکنند مگر زمانی که همه چیز بدیهی باشد تا اشتباهی از آنها سر نزند و اطرافیانشان مجبور نشوند دروغ های بزرگ بگویند ! غافل از اینکه با این کارشان دیگر بزرگ باقی نمی مانند و اطرافیانشان باز هم دروغ بزرگی می گویند که ادعا می کنند آنها بزرگ هستند !

معما چو حل گشت آسان شود ! . . .  آدم های بزرگ ، وقتی بزرگ می شوند که برای حل کردن معما ها قدمی بر می دارند.

***********

+ پی نوشت : این رو یکی از دوستان خوبم نوشته توی نظرات که دوست دارم جلوی چشم باشه به خاطر همین زیر این نوشته اضافه می کنمش

آدمهای بزرگ درباره ایده ها سخن می گویند،
آدم های متوسط درباره چیزها سخن می گویند،
آدم های کوچک پشت سر دیگران سخن می گویند.

آدم های بزرگ درد دیگران را دارند،
آدم های متوسط درد خودشان را دارند،
آدم های کوچک بی دردند.

آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند،
آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند،
آدم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.

آدم های بزرگ به دنبال کسب حکمت هستند،
آدم های متوسط به دنبال کسب دانش هستند،
آدم های کوچک به دنبال کسب سواد هستند.

آدم های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند،
آدم های متوسط پرسش هایی را می پرسند که پاسخ دارد،
آدم های کوچک می پندارند پاسخ همه پرسش ها را می دانند.

آدم های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند،
آدم های متوسط به دنبال حل مسئله هستند،
آدم های کوچک مسئله ندارند.

آدم های بزرگ سکوت را برای سخن گفتن برمی گزینند،
آدم های متوسط گاه سکوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند،
آدم های کوچک با سخن گفتن بسیار، فرصت سکوت را از خود می گیرند.